تبليغاتX
آریوبرزن

بوی بد دهان (هالیتوزیس)   Halitosis كه در فارسی به آن بیاستو می‌گویند یك مشكل اجتماعی به شمار می‌آید. عقیده همگانی بر این است كه بوی بد دهان از رعایت نكردن كامل بهداشت دهان ناشی می‌شود، در حالی كه ممكن است در واقع به دنبال بیماری‌های گوناگون حفره‌ی دهان یا بیماری‌های اندام‌های مختلف بدن باشد. بوی بد دهان در 70 درصد موارد از حفری دهان و در 30 درصد از دیگر نقاط بدن پدید می‌آید. به‌رغم شیوع بالای آن در بین مردم، بیشتر افراد گرفتار، از بوی بد دهان خود ناآگاه و متأسفانه گاهی پزشكان و دندانپزشكان نیز نسبت به آن بی‌تفاوت هستند.

علت و تشخیص:

1-      بوی بد تنفس صبحگاهی: آب دهان دارای خاصیت ضدعفونی‌كنندگی بوده و در طی خواب، ترشح آن تقریباً متوقف می‌شود. این کار اجازه می‌دهد تا باكتری‌ها با تكثیر خود گازهای بودار تولید كنند. افزون بر این بزاق انباشته شده در حفره‌ی دهان به علت ماندن، قلیایی شده كه زمینه را برای رشد باكتری‌ها مساعد نموده و منجر به ایجاد بوی تعفن ناشی از تجمع اسید آمینه در بزاق می‌شود.

2-      دهان خشك: خشكی دهان ممكن است در اثر خواب، تنفس دهانی، گرفتگی بینی، تب بالا، كم‌آبی بدن، عوارض جانبی بسیاری از داروها و انواع بیماری‌ها بوجود آید. در حالت مزمن ممكن است باعث پوسیدگی دندان‌ها و عفونت دهان و تولید بوی بد گردد. داروهایی كه باعث خشكی دهان می‌شوند عبارتند از: داروهای ضدافسردگی، ضدحساسیت، ضد فشارخون، ضداضطراب، ضددردها، مخدرها و غیره.

3-      بالا رفتن سن: كیفیت بوی تنفس در سنین مختلف تغییر می‌كند. تنفس نوزادان و كودكان به طور معمول ناخوشایند نیست. از نوجوانی تا میانسالی كم‌كم بوی تنفس زننده می‌شود. در سنین بالاتر به علت تغییرات بافت غدد بزاقی، مقدار و كیفیت بزاق تغییر پیدا كرده و حتی با بهداشت خوب دهان، بوی بد تنفس افراد مسن شدیدتر و زننده‌تر می‌شود.

4-       اجزای مصنوعی دهان و دندان: دندان‌های مصنوعی، پل‌های متحرك، روكش‌های جداگانه و اجزای ارتودنسی ممكن است تكه‌های مواد خوراكی را در زیر خود جمع كرده و باعث بوی بد دهان گردند. بنابراین پروتزهای مصنوعی باید هر روز از دهان بیرون و تمیز شوند و یا توسط دندانپزشك در محل خود ثابت گردند.

5-      گرسنگی: جویدن غذا منجر به افزایش جریان بزاق و عمل ضدعفونی كردن محیط دهان می‌شود كه به طور معمول بوی بددهان را كاهش یا رفع می‌نماید.  بنابراین گرسنگی ممكن است باعث بوی بد دهان شود.

6-      تنباكو: به طور معمول استفاده از هرگونه  تنباكو به دلایل شیمیایی باعث بوی بد دهان می‌شود.

7-      رژیم خوراکی: پیاز، سیر، موسیر، ادویه و الكل پس از خوردن، جذب خون شده و متابولیسم‌های حاصل از این موارد به صورت گاز از طریق شش‌ها و تنفس دفع و باعث ایجاد بوی ویژه خود می‌گردند. همچنین ریه‌ها فرآورده‌های فرعی پروتئین (انواع گوشت‌ها) و چربی را كه عامل ایجاد بوی بد دهان هستند دفع می‌كنند و بعث احساس بوی بد می‌شوند.

8-      بهداشت بد دهان: بهداشت نامناسب دهان همراه با عواملی مانند پوسیدگی دندان، پلاك، جرم و تكه‌های غذایی فاسد شده منجر به افزایش رشد باكتری‌ها و پدیدار شدن بوی بد دهان می‌گردد.

9-      بیماری‌های دهان: التهاب لثه، بیماری‌های دندان، آبسه‌ی دندان، التهاب دهان و زبان، عفونت‌های قارچی دهان، سرطان دهان و حلق، عفونت لوزه‌ها از علل بوی بد دهان هستند.

10-   كمبود موادغذایی: كمبود ویتامین ب12،  آهن و روی باعث ایجاد زخم یا شكاف در مخاط دهان و زبان شده و به علت تجمع تكه‌های غذایی و تعفن آن در شكاف‌ها، بوی بد در دهان پدیدار می‌شود.

11-    بیماری‌های غدد بزاقی بناگوشی: مانند اوریون، سنگ مجاری غدد بزاقی، توده و التهاب غدد بناگوشی.

12-   بیماری دیابت قندی: در صورت بالا رفتن قند، خون اسیدی شده و كتون از طریق تنفس دفع و ایجاد بوی استون می‌نماید.

13-   نارسایی كلیه‌ها: نارسایی كلیه‌ها با افزایش اوره‌ی خون ممكن است بویی شبیه بوی ادرار یا آمونیاك در تنفس استشمام شود و از این بو اغلب به عنوان «بوی ماهی» نام برده می‌شود.

14-   بیماری كبدی: در سیروز كبدی (كوچك شدن جگر) بوی خون فاسد شده یا «تخم مرغ گندیده» یا «كپك زده» به مشام می‌رسد.

15-   سرطان خون: ممكن است باعث تولید «بوی خون مانده» و فاسد شده گردد.

16-   بیماری‌های گوارشی: یبوست، التهاب حاد معده، زخم معده، سوء‌هاضمه، سرطان معده، ترش كردن معده. در صورت بازگشت محتویات معده به مری ممكن است «بوی چركی» در تنفس ایجاد گردد و در صورت خونروی معدِه‌ای روده‌ای بوی تنفس مانند «بوی خون فاسد» خواهد بود.

17-    بیماری‌های بینی و سینوس‌ها: التهاب بینی، سینوزیت مزمن، توده و جسم خارجی در حفره‌ی بینی باعث رشد باكتری‌ها و ایجاد «بوی تعفن» در تنفس خواهد شد.

18-   بیماری‌ شش‌ها: مانند برونشیت، پنومونی (ذات‌الریه یا سینه‌پهلو)، سل، تومورهای ریوی و... ممكن است ایجاد بوی تعفن نمایند.

19-   روزه‌داری: به دلیل گرسنگی طولانی و تولید كتون در خون بوی استون از دهان به مشام می‌رسد.

20-   تشنگی: كاهش آب بدن و به دنبال آن كاهش آب دهان، میكروب‌ها در محیط خشك دهان رشد می‌كنند.

سفارش‌های بهداشتی:

1- دست‌كم روزی دو بار مسواك بزنید و یك بار از خلال یا نخ دندان استفاده نمایید.
2- زبان و سقف دهان را نیز مسواك بزنید، زیرا در كاهش بوی بد دهان به‌ویژه در بوی بد صبحگاهی دهان مؤثر است.
3-  از رژیم كم‌چربی، با سبزی و میوه‌ی فراوان استفاده نمایید.
4-  از مصرف بی‌مورد داروهای خشك كننده‌ی دهان خودداری نمایید.
5- اگر دهان خشك یك مشكل همیشگی است از بزاق مصنوعی استفاده كنید. البته جویدن آدامس یا مكیدن آب‌نبات نعنایی به افزایش بزاق كمك می‌كند. می‌توانید از شربت به‌لیمو، مایعات و ماست نیز استفاده كنید.
6- جهت كاهش پلاك و التهاب لثه از درمان‌شویه‌های حاوی كلرهگزیدین استفاده نمایید. استفاده از داروی كلروهگزیدین به مدت 6 ماه و شستشوی ضدمیكروبی دهان، میزان بعضی باكتری‌ها را حداقل 50 درصد كاهش می‌دهد.
7- زیرنظر پزشك به درمان انواع بیماری‌های مولد بوی بدن دهان بپردازید.

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در دوشنبه 1386/03/28 و ساعت 20:48 |

     در دو بخش پیشین، در مورد بیماری كمردرد و رعایت نكته‌های ایمنی آن نوشتاری داشتیم. در این بخش به‌معرفی ورزش‌های مربوط به كمر كه به ورزش‌های ویلیامز شهرت دارند می‌پردازیم.

لازم به یادآوری است كه این ورزش‌ها هم برای افراد تندرست و هم برای بیماران سودمند می‌باشد. نكته مهم دیگر این است كه این نوع ورزش‌ها برای كسانی‌كه دوست دارند خوش‌اندام باشند، ورزش كارآمدی برای از میان بردن چربی‌های شكم و كمر می‌باشد و پس از حدود 6 ماه ورزش پی‌درپی صبحگاهی و عصرانه می‌توان به اندامی زیبا و متناسب دست‌ یافت.

این ورزش‌ها كه برای درمان بیماران مبتلا به كمردرد مزمن بكار می‌رود درصورتی‌كه به‌طور درست و پی‌درپی انجام گیرد، بهتر از هر چیز دیگر باعث آرامش درد و ناراحتی بیماران می‌گردد. بیمار باید هریك از ورزش‌های زیر را دو بار در روز و در هر بار10-5 مرتبه انجام داده و کم‌کم تعداد آن را افزایش داده به 30-25 مرتبه در هر بار برساند.1
 
ورزش نخست:
1- در حالی كه یك یا دو بالش زیر سر گذاشته‌اید، روی زمین به پشت بخوابید .
2- زانوها را طوری خم كنید تا كف پا به راحتی روی زمین قرار گیرد. فاصله بین پاها نباید كمتر از 30 سانتی‌متر باشد.
3- دست‌ها را در حالی كه بازو و ساعد كشیده و انگشتان متوجه طاق است بالای سرتان بیاورید. سعی كنید آنها را پشت سرتان نیاورید زیرا باعث افزایش قوس كمر می‌گردد كه خلوب نیست.
4- در حالی كه توجه خود را معطوف ماهیچه‌های دیواره شكم نموده‌اید سعی كنید، بنشینید و انگشتان خود را بین دو زانو به زمین برسانید، و یا كف دست‌ها را به زانوها برسانید.
5- دوبارهً در حالی‌كه توجه شما معطوف به انقباض عضلات جدار شكم است تلاش كنید به حال نخست برگشته و به پشت بخوابید.
 
ورزش دوم: 2
1- در حالی كه یك یا دو بالش زیر سر گذاشته‌اید، روی زمین به پشت بخوابید.
2- زانوها را خم كنید به طوری‌كه كف پاها به راحتی روی زمین قرا گیرند. به‌هنگام این ورزش بیشتر وزن بدن، روی پاشنه‌ها وارد شوند.
3- ماهیچه‌های سرینی را كاملاً منقبض كنید به طوری كه سرین (باسن) تا حد امكان از زمین بالا آورده شود.
4- چند ثانیه خود را در این وضعیت نگه داشته و آنگاه کم‌کم ماهیچه‌ها را شل كرده خود را به حالت نخست برگردانید.
5- ورزش را تكرار نمایید.
 
ورزش سوم:
1- همانند ورزش 1 و 2 به پشت بخوابید و زانوها را خم كنید.
2-بدون بلند كردن سر از روی بالش زانوها را خم‌كرده و با دست آنها را در بغل بگیرید.
3- زانوها را حدود 30-40 سانتی‌متر از هم باز كرده و با دست‌ آن‌ها را به سوی3 شكم بكشید تا به زیر بغل نزدیك گردد. هر دو زانو را با هم و در یك زمان به طرف خود بكشید.
4- دست‌ها را آزاد كنید به طوری كه زانوها و دست‌ها به حالت نخست برگردند ولی زانوها را رها نكنید.
6- هنگام این نرمش، سر باید روی بالش ثابت شود و بلند نشود. ولی سرین(کفل) را تا حد امکان بالا بیاورید.

ورزش چهارم:
1- در حالی كه زانوهایتان كشیده است روی زمین بنشینید. سعی كنید تنه خود را به حالت مستقیم درنیاورید. زیرا عقب دادن شانه‌ها باعث افزایش قوس كمر می‌گردد.
2- در حالی‌كه سر در جلوی تنه‌تان قرار داشته و پشت شما كمی قوز دارد، بنشینید.4
3- قسمت بالای تنه را به‌آرامی و کم‌کم به‌گونه‌ای خم كنید كه انگشتان دستتان به انگشتان پاهایتان برسد.
4- به حالت نخست برگشته و بنشینید، کوشش كنید هنگام این ورزش بالاتنه‌ی شما به عقب خم نشود زیرا موجب افزایش قوس كمر می‌گردد.
اگر بیمار هنگام این ورزش احساس درد در كمر و پاها می‌كند این ورزش را نباید انجام دهد، زیرا این ورزش باعث كشیده شدن عصب سیاتیك و تشدید درد و ناراحتی بیمار می‌گردد. بیمار پس از تسكین درد می‌تواند این ورزش را انجام دهد.
برای جلوگیری از درد سیاتیك بهتر است هنگام درازكردن پاها، زانوها و مفصل ران را كمی خم كنند.
 
ورزش پنجم:
1- به‌گونه‌ای بایستید كه تمام‌ ماهیچه‌‌ها آزاد بوده و سر كمی به جلو خم باشد.
2-پای راست را حدود 25-15 سانتی‌متر در عقب و كمی در بیرون پای چپ قرار دهید.
3-تنه را به حالت چمپاته زدن به پایین بیاورید در حالی‌كه كف پای چپ كاملاً روی زمین تكیه دارد.
4-در حالی كه هنوز پای چپ روی زمین قرار دارد و قسمتی از وزن روی پای راست وارد می‌شود، كف هر دو دست را به‌گونه‌ای روی زمین بگذارید كه آرنج‌ها راست باشد.5
5-پای راست را تا حد امكان به عقب بكشید تا زانو كاملاً راست شود. در این وضعیت نوك انگشتان با زمین فاصله داشته و مثل فنر عمل می‌كند.
6- در این حالت در حالی كه كف پای چپ و انگشتان پای راست با زمین تماس دارد همچون حالت پریدن، باسن را بالا آورده و سپس به پایین بیاورید.
7-پس از اینكه این ورزش به دفعات موردنظر انجام شد، وضعیت پاها را عوض كنید. پای راست در جلو و پای چپ در عقب قرار می‌گیرد (مانند حالت پیش) و ورزش انجام می‌شود.
8- در موقع بلند شدن و ایستادن ابتدا ماهیچه های سرینی را كاملاً منقبض كنید و سپس بلند شوید. هرگز نگذارید كفل (سرین) زودتر از بقیه بدن بلند شود، زیرا این حالت باعث انتقال فشار زیاد روی ماهیچه های كمر شده و ستون مهره ها را آزرده و آزرده‌تر می‌كند.

ورزش ششم:6
1- به‌گونه‌ای بایستید كه پاها حدود 40 سانتی‌متر از هم فاصله داشته و نوك انگشتان پا متوجه به جلو باشد. در این‌حالت سر باید كمی به جلو متمایل شده و قسمت بالاتنه كمی به جلو خم باشد؛ به‌گونه‌ای كه چینی در جدار شكم بوجود آید.
2-دست‌ها را متوجه نقطه‌ای در روی زمین حدود 20 سانتی‌متر در جلوی پاهای خود بنمایید.
3- در چنین وضعیتی به گونه ای بنشینید كه دست‌ها به نقطه یاد شده برسد. در تمام مدتی كه این ورزش را انجام می‌دهید كف پا باید كاملاً روی زمین ثابت باشد.
4- در حالی‌كه بدن در همین وضعیت است به حال نخست برگردید. این ورزش را چند مرتبه تكرار كنید.

هرگونه برداشت از نوشته‌های اين تارنگار(وبلاگ) تنها با يادآوری نام و نشاني آريوبرزن و نام نويسنده روا (مجاز) مي‌باشد
+ نوشته شده به‌دست حسنعلی پیشاهنگ H.A. Phishahang در جمعه 1386/03/11 و ساعت 16:7 |